Fékkst þú sendingu frá skattinum?

Sagan

Það var maður sem átti 5 syni og tvær dætur. Hann var duglegur iðnaðarmaður sem skaffaði sér og sínum nægilega mikið til þess að komast sæmilega af. Hann og konan hans voru gott fólk sem ólu börnin sín upp í guðsótta og góðum siðum, enda dafnaði fjölskyldan vel.

Þegar börnin komust á legg tóku karaktereinkenni þeirra að koma í ljós og eins og gengur og gerist með systkini voru áhugamál þeirra misjöfn. Einn drengjanna sem var elstur systkinanna skar sig þó talsvert úr. Hann var ákaflega bókhneigður en jafnframt mjög iðinn og fór snemma að vinna með pabba sínum. Í kirkjunni undruðust prestarnir kunnáttu hans í ritningunni, svo mjög að þeir lýstu undrun sinni á visku drengsins.

Enda var það svo að þegar drengurinn fullorðnaðist, tók hann öllum fram í visku og dugnaði. Hann naut andlegra blessana en leit ekki á þær sem sínar eigin, heldur var hann duglegur við að miðla samferðarfólki sínu af hæfileikum sínum.

En þrátt fyrir kærleiksverkin sem hann sýndi og miðlaði ókeypis til annarra, voru menn sem öfunduðu hann og lögðu á hann hatur. En þrátt fyrir að eiga þessa óvildarmenn gerði hann þeim aldrei neitt illt. En hann var alls ófeiminn við að segja þeim hvað honum fannst um þeirra spillta líf og hugsunarhátt, en í öllum sínum orðum hvatti hann menn til þess að snúa sér til betri vegar.

Eitt af því sem hann deildi með samferðarmönnum sínum, var það hvað þeir ættu að gera til þess að öðlast betra líf og ekki bara betra líf, heldur einnig hvernig þeir gætu öðlast eilíft líf. Og hver hefði ekki viljað geta boðið upp á þann lífselexír.

Og fólk hlustaði á hann. Hatursmenn hans sem sumir hverjir höfðu áður reynt að ná til fólks með annan en skyldan boðskap en þann er hann boðaði, lögðu nú enn meira hatur á hann, enda sáu þeir að fólk umvörpum flykktist til að hlusta á hann og það sem hann deildi ókeypis með fólkinu. Og þetta þoldu hatursmenn hans ekki og lögðu á ráðin með það hvernig þeir gætu losnað við hann.

Leiðin sem þeir fóru var að ljúga uppá hann, m.a. því að hann hefði talað gegn yfirvöldum. "Hann sagðist ætla að brjóta niður dómkirkjuna og reisa hana aftur á einum degi," sögðu sumir. "Svona menn eru hættulegir," sögðu aðrir og enn aðrir sögðu og hneyksluðust mjög, "hann telur sig vera Guð."

Þessi herferð þeirra endaði svo með því að vegna allra þeirra saka er á hann voru bornar sáu yfirvöld sér ekki annað fært en að láta handtaka manninn og setja í fangageymslu. Við tóku yfirheyrslur, þar sem ásakanir þær sem á hann voru bornar voru rannsakaðar og hann um þær spurður. Maðurinn svaraði ásökununum engu. Og þó hann væri pyntaður, opnaði hann ekki munninn, ekki frekar en lamb sem verið er að fara með í sláturhúsið. Og aldrei hallmælti hann illgjörðarmönnum sínum.

Á meðan á þessu stóð, æstu óvinir hans upp hópa fólks gegn honum og greip um sig mikil múgæsing.

Daginn eftir handtöku mannsins hafði hann verið sendur af einu dómstigi yfir á annað án þess að nokkuð kæmi fram sem gæti sakfellt hann, enda hafði hann aldrei látið nokkuð skaðlegt orð frá munni sér líða, né hafði hann skaðað nokkurn mann.

Hann hafði meira að segja verið leiddur fram fyrir konunginn. Konungurinn var spenntur yfir því að hitta hann því að hann hafði heyrt af honum og langaði að sjá hann gera undur. En hann svaraði konungi engu.

Að lokum var hann leiddur fyrir æðsta dómstól landsins. Eftir að hafa litið yfir það sem manninum var gefið að sök, gaf dómarinn út þann úrskurð að hann fyndi ekkert sem gæti sakfellt manninn og að sínu áliti ætti að láta hann lausan, stakk þó upp á því að hann yrði hirtur áður, eins undarlega og það kann að hljóma að láta hirta saklausan mann.

Við þetta ærðist mannfjöldinn sem safnast hafði við dómshúsið og æpti að maðurinn væri sekur og ekkert annað en dauðadómur væri réttlát hegning fyrir hann. Frekar ætti að láta mann sem nýlega hafði verið dæmdur fyrir fjölda rána og morða lausan en þennan.

Dómarinn hafði sjaldan orðið vitni að öðrum eins æsingi. Hann varð óttasleginn og sagði, að fyrst svo væri þá gætu þeir fengið hann og framseldi hann manninn að því búnu til óvina hans, með þeim orðum að hann skildi barinn svipuhöggum og síðan tekin af lífi.

Múgurinn æpti af fögnuði.

Og maðurinn, sem hafði verið fyrirmynd systkina sinna, hjálparhella móður sinnar, aðstoðarmaður föður síns, eftirlæti kennara sinna, veitt líkn þeim er máttu þola sjúkdóma og fátækt og verið kærleiksríkur og umburðarlyndur við alla menn. Hann var nú hæddur og píndur af fólki sem áður hafði séð hann gera góðverk, hafði jafnvel hlustað á hann og hrifist af boðskap hans og visku. Hinir sömu hræktu nú á hann, slógu hann, spörkuðu í hann og reyndu hvað þau gátu til þess að ná til hans er hann var leiddur af fangavörðum til þess staðar er hann skyldi lostinn svipuhöggum.

Aðframkominn af sársauka, þreytu og kvöl, var krosstré síðan hent á axlir hans, sem voru sundurskornar af svipuhöggunum. Eins og að hafa ekki saklaus verið kvalinn og hæddur nægilega mikið, skyldi hann nú þurfa að bera sitt eigið aftökutæki til þess staðar er hann skyldi tekinn af lífi. Það var svo skrítið að þó að hver andlitsdráttur lýsti óumræðilegum sársauka, skein kærleikur og ástúð úr augum hans.

Og áfram fylgdi æstur lýðurinn honum eftir. Er hann svo féll, aðframkominn á steini lagða götuna, hló lýðurinn. Annar maður var fenginn til að bera krosstréð síðasta spölinn. Múgurinn fylgdi fast eftir, hrækjandi, hrópandi, sparkandi. Verðirnir tóku þátt, þó mátti greina hik í framkomu þeirra og ef vel var að gáð mátti greina ótta í augum sumra þeirra. Þeir vissu ekki hvað þeir gerðu en einhver tilfinning innra með þeim sagði þeim að þetta tilvik væri ekki eins og önnur.

Móðir mannsins fylgdist með úr fjarska og grét sáran, fjölskylda hennar og vinir reyndu að hugga hana en gátu sjálfir ekki haldið aftur af tárunum er þeir fylgdust með æstum múgnum hæða og kvelja manninn sem þau elskuðu öll.

Er til aftökustaðarins kom var hann lagður á krosstréð og hendur hans og fætur negldir við tréð. Hann sagði aldrei neitt. Ekki fyrr en hann leit kvalara sína, hangandi á krosstrénu, þá sagði hann og lyfti huga sínum upp til Guðs, "Faðir, fyrirgef þeim, því þeir vita ekki hvað þeir gera." Ekki í eitt skipti hallmælti hann óvinum sínum, heldur þvert í móti bað Guð um að fyrirgefa þeim.

Móðir hans ásamt besta vini hans og tveimur konum, höfðu komið að krossinum sem hann hékk á. Örvingluð af sorg og vanmætti horfði móðir hans í augu hans. Hann horfði djúpum kærleiksríkum augum í augu hennar og sagði, "mamma, þarna er sonur þinn" og við vin sinn, "þarna er mamma þín." Á þennan hátt bað hann vin sinn um að sjá um móður sína, enda bjó hún uppfrá þeim tíma í hans húsi.

Ekki einu sinni á banastundinni var maðurinn að hugsa um sjálfan sig, heldur bað hann Guð um að fyrirgefa óvinum sínum og bað vin sinn um að sjá um mömmu sína. Eina sem hann nefndi er varðaði hann sjálfan, var er að hann sagðist vera þyrstur og gáfu þeir honum edik að drekka.

Það var einhvernvegin eins og einhverjir óútskýranlegir kraftar væru í kringum þennan aftökustað. Þegar múgurinn hafði hljóðnað og sjálfstæð hugsun tók við af múgæsingunni, var eins og fólk áttaði sig á því hverju það hafði tekið þátt í og það skammaðist sín. Saklaus maður hafði verið pyntaður og var nú að taka sín síðustu andköf, vegna þátttöku þeirra. Sumir fóru sneyptir heim og létu lítið á sér bera, aðrir stóðu í hroka sínum og létu sér vel líka, enn aðrir vissu ekki hvort þeir áttu að koma eða fara og fylgdust dofnir með því sem fram fór.

Hvað var öðruvísi við þessa aftöku? Spurningin leitaði á huga fólksins. Hvaða kraftur er þetta? Fólkið horfði á krossinn, horfði á áletrunina sem dómarinn hafði látið setja á krossinn, því þrátt fyrir heigulsháttinn hafði hann látið setja áletrun á krossinn í óþökk óvina mannsins.

Þar stóð: "JESÚS FRÁ NASARET, KONUNGUR GYÐINGA." Skyndilega opnaði hann munn sinn og sagði, "það er fullkomnað," síðan gaf hann upp andann. Um leið og þessir atburðir gerðust, missti sólinn skyndilega birtu sinnar og myrkur varð um allt land og jörðin hristist og skalf, ótta setti að öllum og sumir sögðu, "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs."

© Heiðar Guðnason

Merkilegt persónuleikapróf

Í skál á eldhúsborðinu eru 5 ávextir.
Þeir eru:

a. Epli
b. Banani
c. Vínber
d. Ferskja
e. appelsína

Hvaða ávöxt velur þú? Hugsaði þig vel um áður en þú velur!
Þetta kemur á óvart, ég var kjaftstopp!
Það sem þú velur segir ótrúlega margt um þig!

Til að sjá niðurstöðuna smelltu hér.

Allt á upphaf sitt í Guði

Enda var allt skapað í honum í himnunum og á jörðinni, hið sýnilega og hið ósýnilega, hásæti og herradómar, tignir og völd. Allt er skapað fyrir hann og til hans.
Kólossubréfið 1:16

Í hans hendi er líf alls hins lifanda og andi sérhvers mannslíkama. Job. 12.10

Hyggja holdsins er dauði, en hyggja andans líf og friður. Róm. 8.6

Jesús sagði: "Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu mín vegna, mun finna það." Matt. 16:25

Heldur tölum vér leynda speki Guðs, sem hulin hefur verið, en Guð hefur frá eilífð fyrirhugað oss til dýrðar. I Kor. 2.7

Í honum höfum vér þá líka öðlast arfleifðina, eins og oss var fyrirhugað samkvæmt fyrirætlun hans, er framkvæmir allt eftir ályktun vilja síns. Efesus 1.11

Úr bókinni: Daily Inspiration For The Purpose Driven Life, eftir Rick Warren

Hver er miðjan í þínu lífi?

Hvernig veistu hvort Guð er þungamiðja lífs þíns?
Þegar Guð er þungamiðjan, þá ertu í lofgjörð.
Þegar Hann er það ekki, þá hefur þú áhyggjur.
Áhyggjur eru viðvörunarmerki þess að Guð hafi verið settur til hliðar. Um leið og þú setur Hann aftur á miðjuna, mun friður færast yfir á ný.

Rick Warren, Saddleback Church.

Kemur okkur við !!!!!!!!

Ég verð að segja eins og er að ég sem hef talið mig lifa og búa í lýðræðislegu þjóðfélagi, þar sem frelsi og jafnrétti þegnanna er í hávegum haft, þó á því séu undantekningar. En þegar opinberir aðilar eru farnir að færa þjóðfélag okkar aftur um tugi ára, þá er mér og vonandi fleirum nóg boðið.

Nú ætlar R-listinn að bjóða okkur Reykvíkingum upp á það að leggja fram 30 lóðir í Breiðholti þar sem umsækjendur (kannski 2 til 3 þúsund) verða settir í pott og svo dregin úr pottinum 30 nöfn. Og svo kemur rúsínan í pylsuendanum: Fylgst verður með að þeir sem dregnir verða úr pottinum, framselji ekki lóðirnar, sem er til að koma í veg fyrir brask en sú áhætta er til komin vegna stefnu R-listans í lóðamálum. Þeir sem fá úthlutað verða að byggja sjálfir og búa í húsunum!

Finnst ykkur þetta í lagi? Er fólki bara alveg sama um það hvert opinber yfirvöld borgarinnar eru að fara með borgarbúa? Það er eins og við búum í gamla Sovíet en ekki á Íslandi árið 2005. Hvernig verður þetta? Munu kannski opinberir eftirlitsmenn koma reglulega í heimsókn og fylgjast með því hverjir búa í húsunum? Verða þinglýstar einhverjar kvaðir sem munu gera eigendum þessara lóða og húsa erfiðara um vik með að höndla með sínar eignir en öðrum borgarbúum?

Þetta varðar okkur öll, látum frá okkur heyra!

P.s.

Í Norðlingaholti eru álögur á meðalstóra íbúð 5 til 6 m. á meðalstóra íbúð í blokk, 10 til 11 m. á rað- og parhús og 15 m. á einbýli. Hvert fer þessi kostnaður? Jú út í verðlagið. Og hefur hvaða áhrif? Jú, veldur verðbólgu. Og kemur það okkur við?

Ég krefst.........

Þó að ég sé nú alltaf að rembast við að vera ópólitískur þá má ég til með að leggja orð í belg varðandi lóðabrask borgarinnar.

Skýringin á því að lóðir eru að fara á allt að 17 milljónir í dag er ekki aukið aðgengi að lánsfé. Skýringin á því að "Jón Jónsson" sem hugsanlega fengi úthlutað lóð í dag myndi hrósa happi og selja hana með hagnaði (braska með hana) er bara ein. Ástæða þessa er bara ein og mér finnst ótrúlegt að heyra borgarstjóra koma fram æ ofan í æ og reyna að telja borgarbúum trú um eitthvað annað.

Ástæðan er LÓÐASKORTUR. Punktur ! Hvers vegna ekki að koma fram og segja: "Við vitum að við þurfum að auka lóðaframboð og munum stefna að því að framboð verði nægt fyrir árið 200X?" Og fólk yrði sátt.

Þegar lóðaframboð var nægt á árinu 1992, þá fékk ég úthlutað lóð. Ég gat ekki braskað með hana, framboð var nægt og því enginn grundvöllur fyrir því, enda var það ekki ætlunin. Ég fékk úthlutað lóð til þess að byggja mér hús og það gerði ég. Að ég skyldi fá lóð og geta byggt sjálfur á henni (keypti ekki verktaka, heldur fékk frábæra menn í vinnu), er grundvöllur þeirrar húsnæðisstöðu sem ég og fjölskylda mín búum við í dag.

Sem betur fer náði elsti drengurinn minn og konan hans að kaupa sér sína fyrstu íbúð áður en verðsprengjan náði hámarki, þau eru því nokkuð vel sett. En hvað með yngri strákana mína, hvernig verður fasteignaumhverfið þegar kemur að því að þeir ætli að kaupa sér sína fyrstu íbúð? Ef fer sem horfir verður nánast útilokað fyrir þá að byrja nema þá kannski að braska eitthvað. Og er það sem verið er að stefna að, eru borgaryfirvöld að ala upp braskara?

Sem borgarbúi krefst ég þess að gripið verði til ráðstafana til þess að verð á fasteignum verði aðgengilegt á ný. Fyrsta skrefið er að lóðaframboð í Reykjavík verði nægt!

Tek það fram að ég er ánægður með margt sem R-listinn hefur gert og staðið fyrir, m.a. hafa þeir sýnt mikinn skilning hvað varðar stöðu þeirra sem minna mega sín og eiga þar Vinstri grænir, sérstakt hrós skilið sem og einn varaborgarfulltrúi framsóknarflokksins.

Við eigum ekki að þegja !

Frá árinu 1996 hafa 40 múslimskar konur verið myrtar svokölluðum heiðursmorðum í Þýskalandi. Morðingjar þeirra voru í öllum tilfellum ættingjar þeirra, oft yngri bræður sem neyddir voru til morðanna af fjölskyldu kvennanna, oft feðrum þeirra. Ástæða þess að þeir eru fengnir til morðanna er sú að þeir fá mun vægari dóm vegna ungs aldurs heldur en t.d. feður þeirra hefðu fengið. Hinir barnungu morðingjar hafa svo verið teknir í dýrðlingatölu af mörgum í samfélagi múslíma í Þýskalandi.

Og hver er ástæða morðanna? Jú hinar myrtu konur bökuðu að áliti fjölskyldu þeirra, fjölskyldunni skömm og niðurlægingu með því að vilja aðlaga sig að því þjóðfélagi sem þau búa í. Til dæmis með því að velja sjálfar hverjum þær giftast o.s.frv. Um eina var sagt: "Hún lifði eins og Þjóðverji!"

Sem dæmi um það hvað það var sem þessar konur vildu flýja, þá þekkist það í múslimahverfum í borgum Þýskalands að hlutverk konunnar er að vera heima og sinna búi og börnum. Það hljómar kannski ekki endilega illa en þegar málið er skoðað betur, þá fá þessar konur aldrei að fara út fyrir hússins dyr, heldur er haldið í einangrun og notaðar sem þrælar.

Í tengslum við trúarbragðaumræðu og einkarekna skóla, spyr ég: "Hvort skyldi vera betra að innræta börnum Kristna trú og kristin gildi og með því standa vörð um þjóðfélag okkar, siði og menningu, eða hefja til vegs og virðingar til jafns við vestræna siði og menningu, trúarbrögð og gildi, þar sem fylgjendur ala á slíkri kvenfyrirlitningu, að réttindi kvenna eru ekki meiri og jafnvel minni en gæludýra?"

Ég tek það fram að ég er ekki á móti múslimum, heldur vil með þessum skrifum mínum vekja athygli á því hvernig komið er fram við þessar konur og er viss um að margir múslimskrar trúar eru mér sammála og vilja ekki að slíkt viðgangist, í það minnsta vona ég það.

VIÐ EIGUM EKKI AÐ ÞEGJA !

Konur sem lesa, geta líka hugsað.

Hjón í sumarfríi fóru í bústað á Þingvallavatni. Eiginmanninum fannst best að veiða við sólarupprás. Konunni fannst gaman að lesa. Einn morgun snýr eiginmaðurinn aftur eftir nokkurra klukkustunda veiðar og ákveður að leggja sig. Þó konan þekki ekki vel til á Þingvöllum ákveður hún að fara á bátnum og sigla út á vatnið. Hún siglir stutta vegalengd út á vatnið, setur út akkerið og kemur sér vel fyrir og fer að lesa bók. Stuttu seinna kemur veiðivörður siglandi að henni á bát sínum. "Góðan daginn frú, hvað ert þú að gera?" spyr hann. "Ég er að lesa bók" svarar hún (og hugsar með sér hvort það sé ekki augljóst!). "Þú ert á lokuðu veiðisvæði" segir vörðurinn. "Fyrirgefðu en ég er ekki að veiða, ég er að lesa" segir hún. "Já" svarar hann, "En þú ert með allar græjur, hvað veit ég nema að þú farir að veiða eftir skamma stund. Ég verð að fá þig í land svo ég geti gert skýrslu um þetta". "Ef þú gerir það þá verð ég að kæra þig fyrir nauðgun!" svarar hún þá. "En ég hef ekki snert þig " segir vörðurinn forviða. "Það er rétt en þú hefur allar græjur og hvað veit ég nema að þú byrjir eftir skamma stund". "Hafðu það gott í dag frú" sagði vörðurinn og sigldi á brott.

Boðskapur sögunnar: Aldrei rífast við konu sem les. Það er mjög líklegt að hún geti líka hugsað !! (Tek það fram að ég er ekki höfundur þessarar speki (líklega eins gott að taka það fram svo ég verði nú ekki endanlega stimplað vonlaust karlrembusvín)).